رفتار در مدرسه تحت تاثیر نگرش به مدرسه به عنوان مکانی راحت یا خوشایند است و تجارب عاطفی عاملی تاثیرگذار برانجام وظایف مدرسه­اند، برخی دانش آموزان از مدرسه لذت می­برند و رضایت و افتخار خود را از دستاوردهای آن می­دانند و تجربه بعضی دیگر بیشتر سرخوردگی، خجالت و دیگر احساسات منفی است (پنتریچ، 1386).

باورها و تصورات دانش آموز نسبت به اهمیت و جایگاه یادگیری، شناخت، و هم چنین آگاهی از توانمندی و مهارت­ خود را در انجام تکالیف و فعالیت­های مربوط به تحصیل و مدرسه و احساسات و واکنش­های عاطفی نسبت به این گونه فعالیت­ها می­تواند به یادگیری و تحصیل کمک کند، این نگرش نسبت به مدرسه در فرآیند تحصیل به تدریج شکل می­گیرد و برعملکرد تحصیلی اثر می­گذارد.

محققان معتقدند که حتی تجارب هفته­های اول مدرسه هم تاثیر دراز مدتی بر موفقیت تحصیلی دارند و انگیزه موفقیت در دانشجویان کالج تا حدی به دستاوردهای مدرسه­شان مربوط است. علاوه براین محیط آموزشی که بتواند نیازهای اصلی دانش آموزان را برآورده کند و آن­ها در آن احساس شایستگی کنند می­تواند منجر به افزایش انگیزش دانش آموزان شود (دسی و رایان، 2000).

متخصصان تعلیم و تربیت معتقدند که انگیزش دانش آموزان تحت تاثیر عوامل فردی و محیطی می­تواند تغییر کند و والدین، معلمان و دیگر مسئولان مدرسه می­توانند شرایطی را برای رشد انگیزش و بهبود کارایی دانش آموزان ایجاد کند (برگر و کارابینک[1]، 2011).

در میان عوامل تاثیرگذار برانگیزش دانش آموزان در مدرسه، معلمان نقش مهمی دارند؛ می­توانند تعاملات کلاسی را به گونه­ای تنظیم کنند که انگیزش دانش آموزان برای درس کم یا زیاد شود (شانون، 2009).

مشخص شده دانش آموزانی که معلم را به عنوان فردی حامی استقلال و خودمختاری تلقی کنند که با آن­ها رابطه گرم و دوستانه برقرار نموده، بیشتر از درون برانگیخته می­شوند و احساس شایستگی بیشتری می­کنند (فراهانی و همکاران، 1389).

تحقیقات تازه نشان می­دهد که تقریباً هر کاری که معلمان انجام می­دهند دارای اثرات انگیزشی است. حتی در روش معلم برای مدیریت کلاس و برخورد با مشکلات اجتماعی و انضباطی (پنتریچ، 1386).

نوع استفاده معلمان از راهبردهای انگیزشی نیز مهم است و استفاده از راهبردهای انگیزش بیرونی مانند نمره می­تواند منجر به اجتناب دانش آموزان از کارهای چالش برانگیز شده و حتی منجر به تقلب گردد( گیون، مک ویرس، سالمون و استیپک، 2001)[2].

هم­سالان نیز به راه های گوناگون در شکل دادن شخصیت، رفتارهای اجتماعی، ارزش­ها و نگرش­ها دخالت دارند و با ارزشیابی فعالیت­ها و بازخوردی که به هم می­دهند در تعیین رفتارهای یکدیگر نقش دارند؛ دوستان و هم سالان در تقویت و تضعیف انگیزه تحصیلی و سایر عملکردهای تحصیلی نقش مهمی را ایفا می­کنند و همراهی و همرنگی دانش آموزان با هم سالان خود با پی گیری اهداف تحصیلی آن­ها مرتبط است. دوستان دانش آموزان می­توانند برروی ترک تحصیل، راه­یابی به دانشگاه، غیبت از مدرسه، گرفتن نمره پایین، نگرش منفی به تحصیل و انگیزش تاثیرگذار باشند (فراهانی و همکاران، 1386).